Tamara Bakker

Een spel dat in eigen beheer is uitgegeven, kan het zich meten met spellen van de grote uitgevers?

In Banco Banco heeft elke speler in vier verschillende kleuren een kluis en een bank. Een speler die aan de beurt is, mag eerst om een kaart vragen bij een medespeler. Als de medespeler zo’n kaart heeft, moet hij je die geven. Daarna mag de speler twee acties doen  waarmee hij zijn handkaarten optimaliseert of waarbij hij kaarten legt in zijn banken of kluizen.

Kaarten in de kluis moeten oplopend of gelijk aan de vorige kaart in de kluis worden gespeeld, rekening houdend met restricties op de vorige kaart. Dit wordt steeds moeilijker bij waardevolle kaarten.

Een bank wordt afgesloten als een speler de vier verschillende kleuren plus een bancokaart van de kleur van de bank op de bank heeft gespeeld. Niemand mag dan op de kluis van die kleur nog kaarten spelen.

Aan het einde van  het spel tellen de kaarten die je in de kluizen  hebt van de gesloten banken..  

Conclusie
Door het vragen van de juiste kaart en door tactisch spelen van kaarten op kluizen of banken, kun je je medespelers lekker dwarszitten. Jammer is de geluksfactor. Als je niet een passende bancokaart trekt, kan jouw vette kluis waardeloos eindigen. Tenslotte: de spelregels zijn niet duidelijk beschreven en bovendien onlogisch gevouwen.

Pluspunten: elkaar lekker dwarszitten
Minpunt: spelregels kunnen beter, geluksafhankelijk
Waardering: 7
Auteur: Willem van Schagen
Uitgever: Eigen beheer
Aantal spelers: 2-4 spelers
Speelduur: 30 minuten
BGG: Link

 

Deze recensie werd eerder in Spel! gepubliceerd.

2.png