Bart Spee

Codenames is hard op weg het favoriete partyspel te worden bij Phoenix. Tot nu toe heb ik nog geen spelers gezien die niet enthousiast meededen. Van jong tot oud en van serieuze speler tot gelegenheidsspeler. Wat heeft dit spel dat het iedereen aanspreekt?

Codenames is een soort kruising van Dixit en Scrabble. Je speelt in twee teams en je moet als eerste alle woorden raden die bij jouw team horen. Op tafel ligt een grid van 5X5 kaartjes met woorden erop. Een lid van het team is de spymaster en ziet op een kaartje welke woorden bij zijn team horen. De spymaster ziet ook welk kaartje de bom is en moet proberen te vermijden dat zijn team dit kaartje zal aanwijzen.Via een aanwijzing moet hij zijn teamgenoten op het juiste spoor brengen bij het raden van de woorden. Het team dat als eerste al zijn woorden heeft geraden, wint het spel.

Hoe gaat dat in zijn werk? De spymaster noemt één woord en daarna een getal, bijvoorbeeld Mercedes 3. Dit betekent dat er drie kaartjes zijn die je kunt associëren met Mercedes. In dit geval waren dat auto, Duitsland en formule. Die laatste vergt iets meer nadenkwerk: Mercedes is een van de teams uit de formule 1. Daarbij moet je uitkijken dat je aanwijzing niet op een woord van de tegenpartij slaat of de bom: het verboden woord waardoor de andere partij direct wint.

Soms denken je teamgenoten heel anders dan jij, en dat maakt het leuk en uitdagend tegelijk. Misschien is dat wel de reden dat dit spel heel veel mensen aanspreekt. Je kunt het heel ontspannen spelen met de familie en lol hebben bij de verkeerde interpretatie van de aanwijzingen, maar je kunt het ook heel serieus spelen met doorgewinterde bordspelers. Die turen minutenlang naar de kaartjes op zoek naar de ultieme aanwijzing voor 4 of 5 kaartjes. Daarbij kan de spymaster gebruik maken van de dingen die zijn team hardop zegt tijdens het keuzeproces voor het stemmen. Dat geeft hem nieuwe aanknopingspunten om betere hints te geven.

Conclusie
Als eindoordeel kan ik dit spel alleen maar aanbevelen aan iedereen. Zoals gezegd is het binnen spelgroep Phoenix een grote hit. Het is zeer geschikt voor groepen van 4-8 spelers, maar het kan ook al met 2. Je speelt een spelletje in zo’n 15 minuten en het is geschikt voor spelers vanaf 10 jaar

Pluspunten: Speelt vlot, iedereen wil nog een potje
Minpunt:  Geen gevonden
Waardering: 9
Auteur: Vlaada Chvatil
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2-8 spelers
Speelduur: 15 minuten

BGG: Link

 

.

9.png